Po raz pierwszy miałem okazję spotkać Aubrey de Grey'a na zeszłorocznej konferencji The International Association of Bioethics. Jedna z sesji plenarnych zgromadziła setki słuchaczy i dziwnego faceta o wyglądzie jogina. Był to właśnie de Grey. Z zapałem opowiadał o nieśmiertelności, o tym, że być może na tej sali znajduje się osoba, która, dzięki rozwojowi biomedycyny, powinna szczęśliwie dożyć kilkuset lat. Z początku myślałem, że to taka zabawna prowokacja. Dopiero po chwili zrozumiałem, że argumenty, których używa de Grey są wysuwane zupełnie serio, część z nich zaś, przynajmniej na pierwszy rzut oka, wygląda bardzo przekonująco. Wykład, którego wysłuchałem na IAB bardzo przypominał ten z TEDa. Warto poświęcić 18 minut na obejrzenie.
Piszę o de Grey, ponieważ otrzymałem właśnie numer recenzyjny miesięcznika "Znak". Na okładce hipnotyzujący jogin głoszący, że "możemy zatrzymać śmierć". Wewnątrz tekścik napisany przez bohatera i obszerne, dobre wywiady z biologami (Andrzejem Paszewskim i Tomaszem Bilińskim), lekarzem (Mariusz Z. Ratajczak) i tekst bioetyczki (Barbara Chyrowicz). Całość daje niezły obraz wciąż przesuwających się granic biologii i medycyny. Uświadamia nam także, że głównymi hamulcowymi tego nieprawdopodobnego rozwoju są nasze obawy i schematy myślowe, które często pozostają zupełnie nieuświadomione.
Dlatego każdy, kto chce być nieśmiertelny musi mało jeść, dużo biegać, obejrzeć wykład de Greya i przeczytać nowy "Znak".