Przejdź do głównej zawartości

Racjonowanie deficytowych środków medycznych

Zagadnienie sprawiedliwego podziału deficytowych środków i świadczeń medycznych oraz pozamedycznej kategoryzacji pacjentów po raz pierwszy wzbudziło wielkie emocje na przełomie 1961/62 roku. Kiedy w 1961 r. w Seatlle uruchomiono pierwszą stację dializ, szybko jasnym się stało, że nawet, jeżeli zastosowane zostaną wyjątkowo ostre kryteria medycznej selekcji pacjentów, to i tak grupa nadająca się do dializowania będzie wciąż zbyt duża. Wówczas to powołano komisję, która miała za zadanie dokonywać dalszej selekcji i kategoryzacji. Sprawa przedostała się do świadomości opinii publicznej wraz z publikacją w 1952 r. w magazynie „Life” artykułu Shany Alexander pt. „They Decide Who Lives, Who Dies: Medical Miracles Puts Moral Burden on Small Committee” (“Life” 1962/53). Zdano sobie sprawę, że racjonowanie deficytowych środków medycznych to, dosłownie, sprawa życia i śmierci.

Należy zadać sobie podstawowe pytania dotyczące tego, co to znaczy dzielić deficytowe środki medyczne sprawiedliwie? Beauchamp i Childress w „Zasadach etyki medycznej” wymieniają kilka podstawowych (i często wzajemnie się wykluczających) kryteriów sprawiedliwego podziału:

• Każdemu po równo?
• Każdemu wg potrzeb?
• Każdemu wg wysiłku?
• Każdemu wg wkładu?
• Każdemu wg zasług?
• Każdemu wg mechanizmów wolnorynkowych?

Jeżeli rozstrzygniemy te wątpliwości, to stoi przed nami konieczność opracowania szczegółowych mechanizmów, które będą obejmować co najmniej trzy poziomy racjonowania:

• Makro-racjonowanie - wszelkie decyzje dotyczące alokacji środków pozostające w gestii rządu i ministerstw, a zapadające na poziomie ogólnokrajowym lub lokalnym w formie ustalonego budżetu. Ten etap dystrybucji wzbudza zawsze największe zainteresowanie, pociągając ze sobą dyskusje polityczne, światopoglądowe i teoretyczne. Jeżeli dodatkowo wiąże się z reformą służby zdrowia, tak jak ma to miejsce obecnie w naszym kraju, wówczas temperatura debat wzrasta. Ten etap alokacji bywa niestety najmniej sprofesjonalizowany, a za to wysoce upolityczniony.

• Racjonowanie na poziomie mezo odbywa się na etapie podziału środków w okręgach administracyjnych i dużych szpitalach. Podmiotem odpowiedzialnym za ten etap alokacji są z reguły władze lokalne.

• Mikroracjonowanie to alokacja środków i świadczeń dokonywana przez personel medyczny na poziomie placówki zajmującej się ochroną zdrowia. Składają się na nie wszelkie decyzje dotyczące metod kategoryzacji pacjentów, ilości poświęconego im czasu, sposobów leczenia, podejmowane przez personel medyczny i okołomedyczny każdego szczebla.

Warto przy tym pamiętać, że nie ma takiej gospodarki, która jest w stanie zaspokoić wszelkie potrzeby związane z opieką medyczną. Racjonowanie, podział i kategoryzacja pacjentów zawsze przebiegają w warunkach niedoboru.

CDN

[Zdjęcie pochodzi ze strony http://www.medicalnet.pl/]

Popularne posty z tego bloga

Klonowanie człowieka

W czasopiśmie Cell zespół naukowców pracujący pod kierownictwem Masahito Tachibany ogłosił, że udało się dokonać transferu jądra ludzkiej komórki somatycznej do ludzkiej komórki jajowej, a następnie uzyskać z utworzonego tą drogą ludzkiego zarodka pluriptencjalne komórki macierzyste [1]. Media ogłosiły przełom w medycynie, zwolennicy apokalipsy wieszczą nadejście Nowego wspaniałego świata…
Jak się klonuje ludzi? Czym jest klonowanie? Klonować znaczy tyle co kopiować. Gdy mówimy o klonowaniu/kopiowaniu człowieka nie mamy jednak na myśli powielania całych ludzkich jednostek. W klonowaniu chodzi o powielanie ludzkiego kodu genetycznego (DNA). Genetyczne kopie to w przyrodzie nic niezwykłego. Bliźniacy jednojajowi to właśnie genetyczne klony – czyli osobniki posiadające dokładnie taką samą sekwencję nukleotyd w swoim DNA. Kolejność nukleotyd w DNA koduje wszystkie wrodzone cechy danego organizmu. Dlatego też bliźniaków jednojajowych żyjących w podobnym środowisku trudno jest odróżnić na p…

Poszukujemy stypendystki/stypendystki do współpracy w projekcie badawczym

Poszukuję stypendysty/stypendystki, najchętniej z ostatniego roku studiów magisterskich lub absolwenta/absolwentkę, którzy dołączą do mojego zespołu badawczego finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki. Projekt pt. „Etyka badań biomedycznych z udziałem dzieci. Ryzyko, korzyści i prawa uczestników” dotyczy przede wszystkim etycznych zagadnień związanych z rozwojem leku w onkologii pediatrycznej. Główną metodą są przeglądy systematyczne i metaanalizy. 
Praca od czerwca-sierpnia 2017 (do ustalenia), wysokie stypendium przez 44 miesiące. 
Szczegółowe informacje znajdują się na stronie Narodowego Centrum Nauki pod tym linkiem. Na zgłoszenia czekamy do 23.01.2017. Informacje na temat zespołu można znaleźć na stronie remedy.edu.pl

Sprawiedliwość, efektywność i metodologia w badaniach klinicznych

Na stronie internetowej Interdyscyplinarnego Centrum Etyki UJ został zamieszczony tekst mojego autorstwa pt. „Sprawiedliwość, efektywność i metodologia w badaniach klinicznych".

Tekst ten został zamówiony jako przegląd problematyki. Dotyczy on przede wszystkim rozwiązań metodologicznych, które umożliwiają sprawiedliwe traktowanie uczestników badań klinicznych przy jednoczesnym zapewnieniu wiarygodnych rezultatów takich badań (m.in. adaptacyjnych badań randomizowanych).